Nükleer Reaktörlerin Deniz Altında Kalma Süresini Belirleyen Güç Kaynağı Olması

Nükleer Gücün Konvansiyonel Denizaltılardan Farkı

Nükleer denizaltı, bir nukleer reaktör tarafından güç sağlanmış olan denizaltıdır. Nukleer denizaltının performans avantajları, geleneksel denizaltılara (genellikle dizel, elektrik vb.) göre dikkate değerdir. Nukleer güç, tamamen havadan bağımsız olduğu için geleneksel denizaltılarda gerekli duyulduğu gibi, denizaltının sıklıkla yüzeye çıkma ihtiyacından kurtarır. Bir nukleer reaktör tarafından üretilen büyük miktardaki güç, nukleer denizaltıların yüksek hızda, uzun süre kullanılmasına olanak tanır.

Bu avantajların ötesinde, varış noktalarında sadece yiyecek gibi tüketilir malların depolanması gerekir. Yeni nesil nukleer denizaltılar 25 yıllık ömrü boyunca asla yeniden doldurulma ihtiyacı duymaz. Diğer yandan geleneksel denizaltılarda, elektrik akülerinde depolanan sınırlı güç, en gelişmiş geleneksel denizaltı bile düşük hızda sadece birkaç gün, en yüksek hızda ise sadece birkaç saat denizin altında kalabilir anlamına gelir. Havasız güç sağlamadaki son geliştirmeler bu dezavantajı biraz azaltmıştır.

Güç Üretim Sisteminin İşleyişi

Geleneksel denizaltılar ve nukleer denizaltılar arasındaki ana fark, güç üretim sistemidir. Nukleer denizaltılar bu iş için nukleer reaktörleri görevlendirir. Biri, mile bağlı olan elektrik motorlarına güç sağlamak için elektrik üretirken diğeri, buhar türbinlerini çeviren buhar gücünü üretmek için reaktörün ürettiği ısı enerjisini kullanır. Denizaltılarda kullanılan reaktörler küçük bir reaktörden yüksek miktarda enerji dağıtma olanağı sağlamak için genel olarak yüksek derecede zenginleştirilmiş yakıt (sıklıklar %20’den fazla) kullanırlar.

Nukleer reaktör ayrıca, hava kalitesinin bakımı, tuzlu okyanus suyunu damıtarak taze su üretimi, sıcaklık düzeni gibi denizaltının diğer altsistemlerine enerji sağlar. Tüm nukleer deniz reaktörleri günümüzde, yedek bir güç sistemi olarak dizel üreteçlerle birlikte çalışır. Bu makinalar bir acil ilerleme mekanizmana elektrik sağlayabildiği kadar, reaktör bozulma sıcaklığı azaltımı için de acil elektrik gücü sağlayabilir. Denizaltılar 30 yıllık işletim süresine kadar nukleer yakıtı taşıyabilir. Sualtındaki zamanı kısıtlayan tek kaynak, mürettebat için erzak ve teknenin bakımıdır.

Stratejik Yetenek ve Maliyet Dengesi

Nukleer teknolojinin yüksek gideri, pek az ülken nukleer denizaltılara sahip olabileceği anlamına gelir. Bugün, şu altı ülke nukleer güçlü stratejik denizaltının herhangi bir çeşidini kullanmaktadır: Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Fransa, Birleşik Krallık, Çin ve Hindistan. Arjantin ve Brezilya’yı da kapsayan pek çok ülkenin, nukleer güçlü denizaltılar yapmak için gelişmekte olan değişik biçimlerdeki tasarıları (projelere) vardır.

20. yüzyılda, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Sovyetler Birliği (SSCB) geleneksel denizaltıların kısıtlamalarının üstesinden gelmek amacıyla nukleer denizaltılar yapmak için teknolojiyi takip ediyordu. Nukleer güçlü denizaltılar geçmiş ABD-Sovyet silahlanma yarışının en güçlü göstergelerinden biridir. Sovyetler Birliği ve ardından gelen Rusya, 1950’lerin sonundan 1997’nin sonuna kadar, diğer bütün ülkelerin ürettiğinden daha fazla sayıda, toplam 245 nukleer denizaltı yapmıştır.

Bu açıklama Vikipedi kaynaklarından uyarlanmıştır ve şu lisans altında sunulur: CC BY-SA 4.0.