31 Yıl Sonra: Calvin ve Hobbes’in Son Çizgi Romanı Hâlâ Mükemmel Bir Veda

18 Kasım 1985’te ilk kez okuyucularla buluşan ve 10 yıl boyunca milyonlarca insanın ilgisini çeken Calvin ve Hobbes çizgi romanı, yazar-ressam Bill Watterson tarafından 31 Aralık 1995’te sonlandırıldı. Üstelik bu veda, çizgi roman tarihinin en beğenilen kapanışlarından biri olarak hâlâ hatırlanıyor. 31 yıl geçmiş olmasına rağmen eser, hem eski hem de yeni nesil okuyucular nezdinde popülerliğini koruyor ve toplanmış kitapları bugün hâlâ yayımlanmaya devam ediyor.

İlk bölümde altı yaşındaki hayal gücü yüksek ve başı belalı Calvin, safari şapkasıyla babasına “Uzun süre görüşmeyelim, papiço! Kaplan tuzaklarını kontrol etmeye gidiyorum!” diyor. Tuzaklara bir ton balıklı sandviç koyduğunu belirten Calvin, bu ikbalın kaplanların direnemeyeceğini söylüyor. Son panoda ise Hobbes, ağaçta baş aşağı asılıp o sandviçi yerken ilk kez görünüyor.

Bir Yıl Önce Başlayan Bir Macera

Cizgi romanı yazıp çizen Bill Watterson, sektöre girmek için yıllarca zorlanan bir karikatürist olarak başladı. Universal Press Syndicate ise Calvin ve Hobbes’in potansiyelini görünce projeye sahip çıktı. Çizgi roman 35 gazetede yayınlanmaya başladığında, bir yıl içinde bu sayı 250’den fazla basıya ulaştı. Watterson, on yıl boyunca hayal gücü yüksek ve itaatkar olmayan altı yaşındaki Calvin ile peluş kaplan Hobbes’in günlük maceralarını paylaştı.

Eser nihayetinde 2.000’den fazla gazetede yayımlandı; ancak en popüler dönemini yaşadığı 31 Aralık 1995’te Watterson çizgi romanı sonlandırdı ve bunu mümkün olan en mükemmel şekilde yaptı.

Zamanında Anlaşılmayan Bir Karar

Bu hareket olağandışıydı; çünkü popüler çizgi romanların çoğu onlarca yıl devam etti. O dönem Peanuts 45 yıldır yayımlanıyordu ve Charles Schulz, azalan sağlığı nedeniyle eseri sonlandırmaya beş yıl sonra zorunlu kaldı. Bazı çizgi romanları ise orijinal yaratıcılarından daha uzun süre hayatta tutanlar oldu; Nancy, Blondie ve birçoğu gibi.

Calvin ve Hobbes’in yıllar, hâlâ onlarca yıl dayanacak kadar direnci vardı; bu yüzden 10 yıllık bir seriden sonra sonlandırmak hayranları şaşırttı.

“On yılın sonunda, oraya gelmek için söylemem gereken neredeyse her şeyi söyledim. Partiye erken ayrılmak her zaman daha iyidir. Çizgi romanımın popülerliğine uyum sağlasaydım ve beş, on ya da yirmi yıl boyunca kendimi tekrarlasaydımdı bugün Calvin ve Hobbes için ‘yas tutan’ insanların benim ölüümünü dilemeleri ve tükenmiş, eski çizgi romanları yayımlayan gazeteleri lanetlemeleri gerekirdi; taze, canlı yetenekler edinmek yerine. Ve onlarla hemfikir olurdum. Calvin ve Hobbes’in bugün hâlâ bir kitle bulmasının nedenlerinden biri benden vazgeçmemiş olmam olabilir. Zamanında durduğuma pişman değilim.”

Bill Watterson, The Plain Dealer gazetesine, 2010

Mükemmel Bir İniş

Watterson’un haklı çıktığı görülüyor. Çizgi romanın sonlandırılmasından 31 yıl sonra hâlâ ayakta. Orijinal yayın döneminde okuduları eserini düzenli olarak yeniden okuyor; yeni nesiller de hayranına dönüşüyor. Watterson karakterlerini ticari ürün olarak lisanslandırmaya her zaman karşı olsa da, Calvin ve Hobbes’in toplanmış kitapları bugün hâlâ yayımlanıyor.

Ayrıca Watterson’un son çizgi romanında inişi mükemmel şekilde gerçekleştirdiği de büyük bir avantaj. On yıllık maceradan sonra, Watterson’a bu işi doğru yapmak adına muazzam bir baskı bindiği kesin. Uzun süredir devam eden birçok dizi, farklı ortamlarda olsa bile, kısmen hayran beklentileri sayesinde tatmin edici kapanışlar yaratmakta zorlanıyor.

Sık sık bir bitişin yazımındaki en büyük karar, açık uçlu olup olmayacağıdır. Bazı hikayeler karakterin ölmesi, ayrılması ya da eserin cümlesinin sonuna nokta koyan başka bir olayla düzgün bir şekilde biter. Diğer kapanışlar ise daha çok üç noktayla açık bırakılır; karakterlerin ve maceralarının biz göremesek bile bir yerde sürdüğü hayalini uyandırır.

Watterson, bilgelikle Calvin ve Hobbes’i açık uçlu bıraktı.

Bir Kar Tanesi Gibi Beyaz Bir Veda

“Vay, dün gece gerçekten kar yağmış! Ne kadar harika değil mi?” diye soruyor Calvin, karların içinden geçerken. “Tanıdık her şey kayboldu! Dünya taptan yeni görünüyor!” diyor Hobbes. Bu bölüm Yılbaşı Gecesi’nde yayınlandığı için Calvin şunu ekliyor: “Yeni bir yıl… Taze, temiz bir başlangıç!” Sonra Hobbes dikkatlice dördüncü duvarı yıkıyor ve ‘Büyük bir beyaz kağıt levha üzerinde resim yapmak gibi!’ diyor.”

Calvin ve Hobbes

Son üç panoda Calvin şunu söylüyor: “Olanaklarla dolu bir gün. Harika bir dünya bu, Hobbes, eski dostum… Haydi keşfe çıkalım!” Ve böylece ikili, kayıklarıyla açık beyaz dünyaya doğru yola çıkıyor.

Kusursuz Bir Bitiş

Bitişler arasında daha mükemmel bir bitiş olamaz. Watterson, bir şakayla bitirmek yerine, Calvin ve Hobbes’in biz onları görmesek bile orada olduğuna dair net bir izah sunan, samimi, ilham verici ve açık uçlu bir sonuç sundu. Watterson Calvin ve Hobbes’in ömrünü, eserin eskimesinden önce sonlandırma seçimine borçlansa da, aynı zamanda herhangi bir ortamda nadir bulunan kusursuz biçimde tatmin edici bir sonuçla sonuçlanan bir hikaye olması da işe yarıyor.