Debra Wilson Wolverine’deki rolünün bir hatayı olduğunu itiraf etti; “Yüzümün kullanılmadığı oyunları tercih ediyorum” dedi

Debra Wilson, çeşitli türdeki sayısız video oyunda onlarca ikonik karaktere ses veren biri olarak yüzinin bu kadar fazla kullanılmasını istemiyor. Batı AAA oyunlarında artık her yerde karşımıza çıkıyor ve seslendirmeciliği oldukça çeşitli ve geniş bir yelpazeye sahip olsa da, tek bir yüzü var ki bu yüz de artık kaç kere kullanıldığı sayılırcadır.

En son olarak Wilson, Insomniac’ın Wolverine‘ında Callisto karakterine ses verdi; ancak stüdyo karakteri modellemek yerine Wilson’ın yüzünü taramaya ve bunu oyuna koymaya karar verdi. Şimdi yeniden ortaya çıkan Joseph Shepherd ile Haziran ayındaki podcast’inde Wilson, yüzünün bu kadar çok oyunda her yere yapıştırılmasının asla niyeti olmadığını açıkladı ve hatta Wolverine’da yerleşik bir karakterin tasarımının yerine kendi görünümünü kullanmanın bir “hata” olduğunu bile söyledi.

Oyun dünyasındaki son haberleri (biraz alaycı bir dille) okuyun:

“Bunu oyun tasarımcıları yapar, ben değil,” dedi Wilson. “[Wolverine]’da benim gibi görünmesini sağladılar. Sadece ‘Sana benzeyecek şekilde yapacağız’ dediler. Suicide Squad: Kill the Justice League’de [ben] Amanda Waller’idim. Beni onun avatarı yaptılar,” diye açıkladı Wilson.

yüzünü paylaşmadığı durumları tercih ediyor gibi görünüyor. “Dürüst olmak gerekirse, hiç bana benzemeyen oyunlardan hoşlanırım. [Çünkü] sanki sahne üzerindeymişim gibi oluyor, o zaman tiyatroya gidip orada yapabilirdim,” dedi.

“Ama sadece benim gibi görünüyorsa, bir karakterin içine gerçekten dalmak için nasıl bir şansın olur? Callisto, X-Men dünyasında bilinen bir karakter; üstelik bu kadar çok varyasyon varken bana benzemesi neden gerekli?” diye düşünordu Wilson.

Batman’ı örnek alalım, Arkham serisindeki Batman’in görünümü her açıdan oldukça gerçekçi değil. Devasa bir yapısı var, hatları belirgin ve yüzü keskin ve emir veren bir hava taşıyor. Dışarıdaki herhangi bir gerçek insanla hiçbir benzerliği yok ve işte onu aşırı gerçekçi ve çekici yapan da tam olarak bu. Ya da Deadlock gibi bir oyundaki karakterler? Hepsi tuhaf ve garip, her biri—including yüzleriyle—kendileri hakkında bir şeyler anlatan belirli bir estetiğe uyacak şekilde tasarlanmış.

Gerçek insanlar ve gerçek yüzeiler sürekli sessizce kendileri hakkında hikayeler anlatsalar da, bu oyunlarda görmek isteyeceğiniz türden bir hikaye anlatımı değil. Sadece çok temel bir yaklaşım, stüdyoların kaçamak hamlesi. Ve taramaya tabi tutulan oyuncular bile bunun farkında görünüyor.