Play This Right Now, her hafta yayınladığımız bültenimizin web sitesi versiyonu. Bu hafta, denemeye değer olduğunu düşündüğümüz yeni bir oyun, güncelleme veya DLC’yi inceleyeceğiz. Düşüncelerimizi doğrudan e-postanıza taşımak için haftalık olarak çıkan bültenimize abone olabilirsiniz.
Gülünç bir hata: Bir bulmacayı çözerken, çözüm ortağıma “Doğru bulmaca parçasını aldın!” şeklinde kollarımı sallayarak işaret ettim ve o an parçayı yere düşürdü ve farklı, yanlış bir parçayı aldı. Oh hayır.
Big Walk, 12 oyuncuya kadar olan (ancak gerçekçi olarak üç veya dört ideal) bir bulmaca-macera oyunu. Oyuncuların çoğu zaman konuşamaması için yerleşik yakınlık sesli sohbet özelliğini kullanmasını şart koşuyor. Bu durumda bizler ses yalıtımlı camlarla ayrılmıştık, bu yüzden panik içinde “Hayır, o değil” dediğim sesim duyulmadı.
Bu karmaşanın sorumlusu kendimdim: Sadece 10 dakika önce, kollarımı sallamanın “hayır, o değil” sinyali olduğunu açıkça belirtmiştim, ancak aynı zamanda çözdüğümüz her bulmaca için de kollarımızı sallayarak kutlama yapıyorduk. Big Walk’un sınırlı jestlerini kullanarak karmaşık bir fikri iletmenin iyi ve mantıklı bir yolu olmadığı için, kollarımı sağa sola hareket ettirerek, düşürülen parçaya işaret ederek ve zıplayarak anlam çıkarmaya çalıştım.
Big Walk’ta bulmacaları bulmak da oyunun önemli bir parçası. Oyuncular gizemli bir adayı keşfederken, bulmacaları çözerek Kong marka kırmızı kauçuk köpek oyuncaklarına benzeyen “nubbin” topluyorlar. Gizemli bir siyah küre sizi bir duvardan çağırmakta ve ulaşmanın tek yolu kuleleri nubbinlarla doldurmak.
Bir bulmacayı bulduktan sonra, genellikle ne yapmanız gerektiğini anlamak kolaydır (ancak). Birçok basit sembol eşleştirme oyunları: Bir oyuncu hangi sembollerin nereye gideceğini görebilir ve bu bilgiyi, ses yalıtımlı camların arkasında veya tepedeki bir yerde oldukları için duyamayan oyunculara iletmelidir.
Ancak bulmacanın mekanizmasını çözmek, Big Walk’ta çözüm anlamına gelmez, çünkü hala oyuncuların ihtiyaç duyduğu temel bilgileri iletmeleri gerekir ve oyuncular sonsuz sayıda kod geliştirebilirler.
Bazen oyuncular her fikir için bir sayı belirleyip birbirlerine işaret ederek iletişim kurmaya çalışırlar. Bu işe yarasa da, en iyi anlar daha yaratıcı çözümlerden doğar.
Unutulmaz bir bulmacada (Big Walk’taki onlarca bulmacadan küçük bir spoiler), ses yalıtımlı bir odadaydım ve orada döngüsel müzik parçaları çalan cihazlardı. Odanın dışında, arkadaşlarım küçük hoparlörlerle çevriliydi ve her biri aynı müzikleri çalmaktaydı. Onların görevi, hoparlörleri doğru müzikle eşleştirmekti. Arkadaşlarım odadaki beni görebiliyordu ancak duyabiliyor muydu bilinmiyordu.
En iyi fikir, kollarımı her ritimle birlikte hareket ettirerek arkadaşlarımın hoparlörleri alıp benimkine uymuyorsa anlamalarını sağlamaktı. Benim bakış açımla, tuhaf bir klinik dans deneyi gibiydi.
Big Walk’taki keşif kısmı da harika. Burada tehlikeli yaratıklar dolaşmıyor olsa da, karanlıkta kaybolmak kolay ve bazı engebeli arazilerde tırmanmak zor (Skyrim tarzı, yamaçlarda tutunmak için zıplamak). Ayrıca sesin uzaklara ulaşmadığı için kaybolmak kolay.
Eğer oyuncuların telsizleri yoksa, kaybolduklarını bilemezler. Bir keresinde ben kendi başıma düştüm ve telsizim elimden kaydı.
Bu durum, “Yalnızım ve ne olduğunu kimseye söyleyemiyorum” gibi bir endişe yaratır. Bunun karşıtı ise, yeniden bir araya gelmenin heyecanıdır. Kollarımızı sallayarak (çünkü yine yanlış sinyal kullanıyoruz) hikayeler anlatmak.
Macera, Big Walk’u benim için yılın oyunu adayı haline getiren mükemmel bir sonuca sahip. Oyuncular, Big Walk’u , ancak öncelikle oyunun tamamına katılmaya istekli bir grupla oynamak en iyisidir.
Kaynak: PC Gamer
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
